Bouke? Vlierhuis???

  • 'Bouke Vlierhuis zou zomaar eens de reincarnatie van Kerouac kunnen zijn' - opruweplanken.nl 'Veelbelovend!' - OpSpraak magazine
web-log.nl, powered by TypePad

Optredens!

Zaterdag 13 juni: Gedichten aan de Melkmarkt, vanaf 20:00, Stedelijk Museum, Melkmarkt 41 in Zwolle

Dinsdag 25 augustus: 'De volgende dinsdag' met Xavier van Wersch, 21:00 Jazzy Jam, Nieuwe Markt 25 in Zwolle

Zaterdag 6 september: 'Bacchus leeft!', 14:30 - 19:00, Het Koetshuis, Astraweg 2a in Hattem

Vrijdag 9 oktober: 'Love songs' met vocaal ensemble Cantabile en het Combo Haverkort, 20:30, De Marke, Daendelsweg 2 in Hattem

Vrijdag 23 oktober: uitreiking Vermeulen Brauckman poëzieprijs, 15:30 - 17:30, Bijbels Museum, Herengracht 366-368 in Amsterdam

10 november 2009

Nieuwe bundel van het Zwols Dichterscollectief

320_7314974Het is een hele bevalling, zo'n boekje in elkaar draaien, maar nu is het er dan toch. Het is een leuk bundeltje geworden met een heleboel hele verschillende gedichten er in. Maar dat krijg je vanzelf met zo'n divers gezelschap als het ZDC. Een preview bekijken en eventueel bestellen kan hier op de Lulu-site.

Langzaam glijd ik de lege straten uit kost via Lulu 9 euro 50 (plus aanzienlijke verzendkosten, helaas). Ben je in de gelegenheid het bundeltje te kopen bij mij of een van de andere leden van het Collectief (eerste druk is 50 exemplaren), dan geldt een nader te bepalen vriendenprijs.

6 november 2009

'Het meisje schilt zichzelf' - Optreden (26 min.) met Xavier van Wersch, 25-9-2009

Hmmm, het embedden wil om een of andere reden niet lukken. Maar goed, wil je een half uur genieten van sonisch geweld van de enige echte Xaf van Wersch (jammer dat die gozer met die das om er steeds doorheen lult), kijk dan hier: ga naar de Vimeo-site.

4 november 2009

Een revolutie in uitgeversland?

Beste Bouke Vlierhuis,

Gefeliciteerd, u bent ontdekt!

Wij hebben uw publicaties in het magazine De Brakke Hond gelezen en het viel het ons op dat u graag en goed schrijft. Schrijverskwaliteiten als die van u zien we graag groeien. Daarom hebben we Revolutie in Uitgeversland opgericht: een uniek en vernieuwend uitgeefplatform, dat begin 2010 online gelanceerd wordt. We nodigen u van harte uit om als eerste bij dit spraakmakende concept betrokken te zijn.
Het concept is een initiatief van Valentine van der Lande. Na jaren ervaring te hebben opgedaan bij bedrijven als De Arbeiderspers en Bol.com besloot ze dat het tijd was voor een Revolutie in Uitgeversland. Het doel: schrijvend talent een kans te geven om door te breken, zonder de traditionele paden in de uitgeefbranche te betreden. Revolutie in Uitgeversland werkt samen met grote namen in de internet- en uitgeefwereld.
Gunt u uzelf een vervolgstap in uw schrijfcarrière? Stuur ons dan een reactie op deze e-mail. Wij nemen contact met u op en geven u meer informatie over ons uitgeefconcept.

Wij kijken uit naar uw reactie.

Met vriendelijke groeten,

Coen Borgman

Ah, dacht ik toen ik deze mail kreeg. Eindelijk ontdekt! Eindelijk krijg ik de erkenning die ik verdien!

Nee, dat dacht ik natuurlijk niet. Ik dacht: weer een stelletje spammerts dat denkt even gauw een paar centen te verdienen aan dat mythische 'schrijvende miljoen' dat voor vele anderen zo'n dankbare doelgroep is gebleken.
Maar goed, ik mail natuurlijk terug want ik wil er het fijne van weten. Het ergste dat er kan gebeuren is dat het nergens op slaat (conform verwachting) en dat je daar dan een blogstukje over kan schrijven. Het ging iets anders. Het fijne ervan te weten komen, dat lukt niet omdat Coen goed geïnstrueerd is over wat hij wel en niet kan prijsgeven over het 'concept'.

Maar goed, hier is wat ik wel weet. Allereerst is er de website waar je niet veel wijzer van wordt. Het enige dat we daar leren is dat deze 'revolutie' bedacht is door iemand die geen onbekende is in het Amsterdamse marketingwereldje, kantoor houdt aan de Herengracht (de meeste spammers zijn gevestigd in een of andere randgemeente of hebben helemaal geen postadres) en zich laat adviseren door zo'n beetje de hele senior staf van internetbedrijf Jungle Minds. Een en ander laat in ieder geval de indruk achter bona fide te zijn. Op het forum van Schrijven Online posten ze, zoals op de meeste webfora, voordat ze Googlen (of nadenken) dus daar denken ze er anders over. En daar moet Coen, die waarschijnlijk bij de revolutie kwam door op deze advertentie op de UvA-site al zijn e-marketingskills inzetten om de gemoederen te sussen :-)

Maar waar gaat het nou om? De volgende uitleg werd mij per ommegaande toegemaild:

Het concept

Begin 2010 lanceert Revolutie in Uitgeversland een nieuw online uitgeefconcept. Hiermee openen we de markt voor nog niet ontdekte schrijvers met talent zoals jij. Alle genres zijn welkom! Een deel van je manuscript (minstens 4.000 woorden) wordt op de website geplaatst en beoordeeld door vakmensen en lezerspubliek. Het doel: je werk uit te laten geven door een gerenommeerde uitgeverij.

Jouw deelname
Omdat we onder de indruk zijn van je werk hebben we jou benaderd om als eerste deel te nemen aan ons concept. Stuur ons een deel van je manuscript (ongeveer 4.000 woorden) en wij plaatsen het vanaf half december op de website. De site is dan nog afgeschermd voor publiek zodat je eventuele aanpassingen kunt doen. We behandelen je manuscript vertrouwelijk en verspreiden het niet aan derden. Het auteursrecht blijft altijd in jouw bezit. En als je wilt, kun je meedoen onder een pseudoniem. Aan je deelname zijn op geen enkele manier kosten verbonden. Ook niet als je wordt uitgegeven.

De voordelen
Als eerste betrokkene bij dit concept profiteer je van een aantal voordelen:
- De kans bestaat dat jouw manuscript wordt beoordeeld door een bekende schrijver.
- Je krijgt tips & trucs van mensen uit het boekenvak.
- De eerste 100 deelnemers krijgen extra aandacht van pers en vakmensen.
- Je krijgt een markering met ‘Uitgenodigd’ bij je manuscript, om aan te geven dat je exclusief geselecteerd bent.

Verder werden er nog enkele eisen aan het manuscript geformuleerd die als twee druppels water leken op wat je op een willekeurige uitgeverssite kan vinden.

Nou vond ik 4000 woorden als voorproefje van een dichtbundel een beetje veel en na wat heen en weer mailen (die Coen moet uitkijken voor RSI, zo snel als hij antwoordt) bleken 10 gedichten genoeg. Ik kreeg de garantie dat me nooit gevraagd zal worden wat dan ook te betalen en dat ik op elk gewenst moment mijn manuscript kan terugtrekken (note to self: mailtjes uitprinten en archiveren!). Waar ze dan wel hun geld aan gaan verdienen? Aan de boekverkoop, schrijft Coen, als er een manuscript verkocht wordt aan een uitgever. En aan de 'verkoop van schrijfgerelateerde artikelen' via de site. Toch verdienen aan de 'miljoen' dus? En hoe zit het met de 'medewerking' van de uitgevers? Wat hebben die voor belang hierbij? Die hebben manuscripten genoeg, lijkt me... Het blijft vaag.

Maar: wat heb ik te verliezen? Tien gedichten online zetten, daar draait de moderne Nederlandse poëet zijn hand niet voor om. Dus verwacht begin 2010 een deel van mijn bundelmanuscript online te kunnen lezen. En dan maar wachten op die revolutie...

't is weer een Vlaming



Al een hele tijd ben ik geobsedeerd door het idee om blues te maken in het Nederlands en speur ik het web af naar voorbeelden. En er wordt wel blues gemaakt in onze moedertaal, maar meestal gaat het om grote, niet al te strakke, elektrische bands (al zijn de akkoordenschema's van de blues eenvoudig, het is nog niet zo eenvoudig om een band van zes man strak in een shuffleritme te houden, zo blijkt) met vooral veel scheurende gitaren en pompende mondharmonica. De teksten zijn meestal van het type Van Dik Hout zaagt men planken om het maar zo te zeggen...

Zoals gewoonlijk als het op de Nederlandse taal aankomt moet de redding weer uit Vlaanderen komen. Op YouTube vond ik het volgende filmpje van ene Bart Stallaert die laat zien hoe het moet: in je eentje, fingerstyle en met een tekst die tegelijkertijd eenvoudig en veelzeggend is. En hij laat zien dat je met wat oefenen zelfs uit een Fender-gitaar best een lekker deuntje kan krijgen ;-) Luister verder op http://www.myspace.com/bartstallaert.

2 november 2009

Juryrapport Vermeulen Brauckmanprijs

De Vermeulen Brauckman stichting heeft, ze doen het rustig aan daar :-), tijd gevonden haar website te updaten met de uitslag van de poëzieprijs. Ik citeer het juryrapport:

Het nieuwe testament deed het minder goed bij de dichters. De volle kerstherberg inspireerde weinigen, de Kanabruiloft enkelen. Het wonder van Kana, het begin van de tekenen in het evangelie van Johannes, is dat water wijn wordt. Het feest kan beginnen, zegt Johannes met zoveel woorden, de dingen veranderen, het woord is vlees geworden en water wordt wijn, misschien ook: het sacrament is gewaarborgd. Het is daarom gewaagd om een ‘Dronkemansgebed’ te schrijven, waarin de vurige wens wordt geuit: mocht er iemand komen dan vraag ik hem weer water te maken // dit gif. De dronkeman uit de titel vraagt om een waterwonder, en hij wil gedoopt: dan vraag ik hem Mijn slapen ermee aan te raken, / mij te doen ontwaken. Hij wil uit de verdoving weg, hij wil als in het volgende Johanneshoofdstuk Nicodemus moest opnieuw geboren worden en hij vraagt degene die komen mocht: Wees mijn moeder / en maak mijn geboorte goed. Bouke Vlierhuis keert in dit gedicht de zaken om en maakt er meteen een ware ommekeer, een bekering van. De inzet luidt: Mocht er iemand komen om aan deze bruiloft / een eind te maken. Deze ik wil van de bruiloft weg, hij wenst een moeder, een verlosser, een Maria die hem van dit kruis haalt en bloedend en stinkend op haar schoot neemt als op het piëtaprentje dat hij jaren heeft bevlekt / om het ten slotte weg te gooien. Betekenislagen schuiven hier over elkaar. Er is een drekpoel die onbevlekt doorwaad zou moeten worden, hij wou zijn vaders graf wel eren ondanks / hem en mij en vroeger leed. De dronkeman wordt steeds analytischer, tot hij, we komen nu opnieuw aan het einde van het gedicht zijn eigen ontwaken wensen kan. ‘Dronkemansgebed’ van Bouke Vlierhuis is een uiterst zintuiglijke tekst die tevens geestelijk begrepen wil worden, het is een grote schoonmaak in de geest van het evangelie en ‘Dronkemansgebed’ verdient daarom de eerste plaats bij de Vermeulen Brauckman Poëzieprijs 2009.

Lees het hele rapport en de gedichten op de site van de stichting.

26 oktober 2009

Vermeulen Brauckman Poëzieprijs: and the winner is...

Nou goed, ik dus...

'Beduusd zijn doe je in je eigen tijd', leerde mij eens een wijs man. Maar een beetje verbaasd was ik toch wel toen bleek dat mijn 'Dronkemansgebed', geschreven op het bijbels motto 'Water wordt wijn', het in de eindselectie had gewonnen van 'Schaduwleven' van Jaap Robben (3e plaats) en 'Insomnia' van Menno van der Beek (2e plaats), beide geweldige gedichten. Natuurlijk werd mijn gedicht wel 'rebels' genoemd en 'tegendraads' en nog een paar van die dingen maar dat is te verwachten als een volslagen atheïst, weliswaar een spiritueel ingestelde atheïst, maar toch, niet gehinderd door welke theologische achtergrond dan ook een gedicht inzendt bij zo'n bijbelse dichtwedstrijd.

Maar goed, ik was nog nooit bij zo'n prijsuitrijking geweest, laat staan als laureaat, en ik heb genoten. Toespraken, juryrapport, zelf voorlezen natuurlijk. En achteraf wijntje drinken, handen schudden, complimenten in ontvangst nemen. En duizend euro rijker naar huis. Heerlijk. Klinkt dat zelfingenomen? Dat is het ook, denk ik. Maar ach, dichter zijn is 999 van de duizend dagen alleen, eenzaam en onzeker achter een bureau zitten, wensen dat je stratenmaker, stucadoor of leraar Nederlands geworden was, er van overtuigd zijn dat alles wat je schrijft bagger is, of geweldig is maar nooit door iemand begrepen, laat staan gewaardeerd zal worden. En af en toe mag je dan, tegen betaling van drie bier als je pech hebt en een paar tientjes als je geluk hebt, voorlezen voor een grotendeels lege zaal bejaarden of dronken krakers, waarna je dronken en nog eenzamer terugkeert naar je koude schrijfhok, je afvragend wat voor zin het allemaal nog heeft. Dus mag je dan, eens in de zoveel tijd, een middagje zelfingenomen zijn? En met je prijs een paar mooie boeken en een nieuwe computer aanschaffen?

Maar goed, aan het werk nu weer.

21 oktober 2009

Meander videowedstrijd

Het was een goed idee van Meander om een videodichtwedstrijd te organiseren en als ik als redacteur niet van deelname uitgesloten was had ik, met mijn vaste cameravrouw ElBee, zeker een poging gewaagd.

Wat mij het meeste opviel aan de inzendingen was dat het poëziefilmpje een weerbarstig genre is. Filmen is niet makkelijk en de eerste les lijkt me dus ook dat je dat moet laten doen door iemand die er verstand van heeft. Niet voor de webcam gaan zitten met je A4-tje dus. Verder is het concept van een video ontzettend belangrijk. Een gedicht en een heidelandschap (hoewel het heidelandschap in de inzending van Wouter Schep wel mooi in beeld gebracht is) zijn gewoon niet genoeg. Eigenlijk - noem me een zeikerd - zat er geen enkel filmpje bij waar ik echt met plezier naar kon kijken en ik heb er dan ook geen een helemaal gezien. Slecht licht, slecht geluid, gemompel en niet te vergeten slechte gedichten deden me voortijdig doorklikken.

Behalve bij dit filmpje. Niet helemaal een eerlijke inzending omdat het duidelijk is gemaakt voor/door een lokale omroep en overduidelijk niet door de dichter zelf. Maar het gedicht en de voordracht zijn van een oprechtheid die je nog maar zelden ziet in de Nederlandse poëzie. En bovendien is het gewoon dolkomisch. Niet genomineerd, maar toch mijn winnaar:

Vermeulen-Brauckman poëzieprijs

Vrijdag is de uitreiking van de Vermeulen-Brauckman poëzieprijs. Van de 268 inzenders zijn er 8 overgebleven en ondergetekende zit daar om een of andere reden bij. Nee, serieus, soms schrijf je iets en weet je dat je iets goeds in handen hebt. Dat had ik toen ik 'Dronkemansgebed' af had, mijn gedicht op een van de opgegeven bijbelverzen, Johannes 2:3: 'En als er wijn ontbrak, zeide de moeder van Jezus tot Hem: Zij hebben geen wijn.' Nou ben ik niet zo bijbelvast (het understatement-alarm gaat door het dak) maar met het idee voor 'Dronkemansgebed' liep ik al een tijdje rond en het paste.

Vrijdag zit ik dus met de andere genomineerden (waaronder Jaap Robben en Menno van der Beek) in het Bijbels Museum aan de Herengracht in Amsterdam. Liefhebbers die mij het gedicht willen horen voorlezen zijn van harte welkom. Zie voor details de lijst met optredens hierboven en de site van de stichting.

20 augustus 2009

Eiland

Het eiland zinkt weer in de modderzee. De grauwe zee
die beukt op het gemaal, op de sluis die stuurs
niet opendoet. De zee die schelpen laat en schapenstront.

Het eiland waar meeuwen krijsen om lijken en de lucht
grijs en onverschillig voortschuift. Waar de mensen geloven
in de drie-eenheid koffie, tabak en boterhammen.

Waar de dingen nog uit zaad groeien, gebrand door polderwind
en roet van paasvuren. Diesel van tractoren, walm gemengd
met zilte lucht. Rook van gras en autobanden.

Hier ben ik vreemd. Een lange leegheid hier liet niets
breken van het werk dat ik verrichtte om deuren dicht
te houden tot ik klaar was om weer weg te gaan.

Waarom we willen schrijven. Waarom we onszelf achtervolgen,
telkens vergelijkingen maken. Waarom ik hier kwam om ver
van het geklets te praten met een dode aan de overkant.

Ik wilde schrijven maar er is hier niets. De tijd te kort,
te lang en altijd onwelwillend. Een onbevredigend droog staren
naar de wilgen die stug botten en groeien voor de knotzaag.

Was ik maar dit eiland. Was ik maar aanlandige storm
en bij oostenwind de kwallen. Was ik maar de klei, het slib
één met het wisselen van getijden. Was ik maar niet

die schrootbaal loodzwaar om mij heen geperst. Het kaal beton
waar ik thuishoor, die graventuin ommuurd en nauw.
Het eiland wordt weer zee. Het is mij al vergeten.

Wat een man wil

Een huis
met een niet te zwaar dak
Niet
in oorlogen hoeven vechten
Kinderen
die niet teveel op hem lijken
Een meisje
dat hem eens per week
ter hand neemt

Vroeger
bij gym gekozen worden
Vrucht
zien van zijn handen
Zweten
maar niet in pak
Af en toe
de weg voor hem
alleen

Niet
verliezen
Maar ook niet
doodgaan