Bouke? Vlierhuis???

  • 'Bouke Vlierhuis zou zomaar eens de reincarnatie van Kerouac kunnen zijn' - opruweplanken.nl 'Veelbelovend!' - OpSpraak magazine
web-log.nl, powered by TypePad

Met gepaste trots presenteren literair e-zine Meander en Uitgeverij P

Nog een lente

Een bundel met nieuw werk van dertig veelbelovende dichters die de afgelopen drie jaar publiceerden in de rubriek 'dichters' van Meander.
Ter gelegenheid van deze uitgave worden er twee presentaties georganiseerd, één in Vlaanderen en één in Nederland.

De Vlaamse presentatie vindt plaats op 28 januari (gedichtendag) 2010, om 20:00 in de 30CC Schouwburg, Bondgenotenlaan 21 te Leuven.

Gastheer Bart Stouten spreekt daar over de nieuwe bloemlezing met samenstellers Sylvie Marie en Bouke Vlierhuis.
Betty Mellaerts leest enkele gedichten uit 'Nog een lente' en licht haar persoonlijke keuze toe. Ellen van de Corput, Yerna Van Den Driessche, Sylvie Marie, Bo Vanluchene en Bouke Vlierhuis lezen voor uit eigen werk.

Esmé Bos en Bart Voet verzorgen de muzikale intermezzi.

Toegang is gratis maar u wordt verzocht wel te reserveren.

De Nederlandse presentatie vindt twee weken later plaats, op 11 februari 2010, ook om 20:00 in de theaterzaal van Poëzieboekhandel Perdu, Kloveniersburgwal 86 te Amsterdam.

De bundelredactie zal hier de bundel aanbieden aan het bestuur van Meander. Verder staat een mini-dichtersmarathon op het programma met een aantal van de dichters uit de bundel.

Muzikale intermezzi worden verzorgd door de Zwolse singer-songwriter Roland de Jong.

Toegang is gratis, reserveren is voor de Amsterdamse presentatie niet nodig

18 januari 2010

De blues, de blues, de blues: mijn nieuwste 'ontdekking'.

Mijn interesse voor de North Mississippi Blues neemt obsessieve vormen aan maar levert wel mooie vondsten op. Zo brengt YouTube ons de onnavolgbare Reverend KM Williams, een vertolker van de Hill Country Blues in zijn puurste vorm, inclusief de complete boycot van akkoordwisselingen. In het eerste filmpje bespeelt hij een zogenaamde 'diddley bow', een zelfgemaakt eensnarig instrument. Het tweede filmpje is gemaakt in de pauzekamer van zijn werkplek (ziet er uit als een ziekenhuis of iets dergelijks?). Het derde filmpje laat zien hoe hij, ondanks de ondersteuning van zijn vaste percussionist, traditionele voetpercussie speelt op een houten doos.

Nieuws (?) van de Revolutie

Beste Bouke Vlierhuis,

Allereerst wensen we je natuurlijk een gelukkig nieuwjaar, met hopelijk veel lezers en misschien zelfs wel uitgave van jouw manuscript!

Op dit moment wordt er door ons websiteteam, dat zelfs afgelopen weekenden heeft doorgewerkt, heel hard geklust aan het afronden van de website. Zoals beloofd krijg jij toegang tot de afgeschermde website voordat deze voor publiek toegankelijk is, zodat je eventueel gegevens kunt aanpassen. We verwachten dat we je de inloggegevens binnen twee weken kunnen toesturen, zodat je jouw manuscript online kunt bekijken. Nog even geduld dus en dan zijn we natuurlijk erg benieuwd naar je reactie!

Met vriendelijke groet,

Coen Borgman

Editorial & Content Coordinator

Teken van leven

Zo, de sneeuw verdwijnt en ik kom langzaam weer uit mijn mentale winterslaap. Ieder jaar weer blijk ik vergeten te zijn hoeveel effect het ontbreken van genoeg daglicht heeft op mijn geestelijke gesteldheid. Helaas kan sleeën en sneeuwpoppen maken met de kids daar niet veel aan veranderen. Maar goed, het weer wordt zachter, de sneeuw verdwijnt en het donker wordt langzaam weer teruggedreven naar waar het hoort: de nacht.

En: er zitten feestjes aan te komen. Zie daarvoor de sticky hierboven...

Enne, misschien moest ik hier maar weer eens een gedicht neerplakken. Het is hier tenslotte een soort van poëzieblog.

Into the void
voor Willem Thies

Je hoeft de televisie maar aan
te zetten en ze zijn weer met
schoppen, bijlen in de weer. Ik
kan er niets aan doen, altijd dat
graf. Altijd regen.

Altijd witte lelies, zwart oogpotlood.
Noem het puberaal maar die
kwaal hebben we allemaal moeten
drogeren. In oplosmiddelen
denken.

Mijn moeder komt naast
mijn bed zitten.
Ik ben dood,
het is even wennen. Ik
ben eindelijk
muziek geworden: pis
in de kist. Ik
bonk op de deksel. Ik
ben dood, ze geven
een feestje. Ik ben
dood.
Kurt Cobain is dood.

22 december 2009

Digitaal minibundeltje ter afsluiting van het Darwinjaar

Het Zwols Dichterscollectief, en ik dus ook, heeft een een serie gedichten gemaakt ter afsluiting van het Darwinjaar. Onder de titel 'Devolutie: hoe de mens weer aap wordt' ('Devolutie' bleek trouwens een fantasiewoord uit mijn koker) maakte iedere deelnemende dichter een gedicht. De gedichten bleken wonderwel bij elkaar te passen. Theo van de Vliet maakte een kort inleidinkje en zie daar: een Digitaal Pamflet.
Wat dat pamflet dan precies wil zeggen of bereiken, tja, dat moet de lezer zelf maar uitmaken.

Lees het in ieder geval op de site van het ZDC

En nu maar leuren...

Goed. Een paar dagen geleden heb ik het manuscript afgerond van wat mijn eerste dichtbundel moet gaan worden. Gisteren heb ik het nog eens doorgelezen, wat dingen veranderd en het van wat aantekeningen voorzien. Vervolgens stuurde ik het naar mijn meelezers. Met trillende handen (daarvan kon ik de vrieskou op mijn werk-, tevens slaapkamer nog de schuld geven) en een hoge hartslag (of heb je dat ook bij onderkoeling?).

Gedichten schrijven is één ding, ze opsturen naar en publiceren in tijdschriften, c.q. voorlezen op een podium is al wat enger maar nog genoeg in de marge om veilig te zijn (literaire tijdschriften worden ten slotte nauwelijks gelezen en de zaal is meestal half leeg of helemaal dronken). Maar met het maken en aanbieden van een manuscript solliciteer je toch definitief naar de status van 'dichter'. Dan is de vrijblijvendheid er van af...

Al die doodsangst maakt het ook niet makkelijker om een objectief oordeel te vellen over de kwaliteit van het geheel. Natuurlijk, er zitten gedichten tussen die bejubeld, bekroond en in tijdschriften gepubliceerd zijn en veel van de gedichten zijn door het Zwols Dichterscollectief gelezen, besproken en gecorrigeerd. Maar er zijn ook dingen bij die echt voor het eerst buiten mijn werkkamer komen en er is natuurlijk de vraag of het, allemaal bij elkaar, boeiend genoeg is om een debuutbundel te vormen. Ik wist het niet meer en ik weet het nog steeds niet. Daarom moest het nu, nog voor 2009 ten einde liep, naar de meelezers. Anders was het in de prullenbak geëindigd.

Nu is het even afwachten. Of natuurlijk wachten op de Revolutie, die trouwens erg stil is op het moment... Misschien een beetje last van stress nu de site over twee weken live moet en ze nog maar, ik sla er maar een slag naar, 17 manuscripten binnen hebben in plaats van de geplande 100?

10 november 2009

Nieuwe bundel van het Zwols Dichterscollectief

320_7314974Het is een hele bevalling, zo'n boekje in elkaar draaien, maar nu is het er dan toch. Het is een leuk bundeltje geworden met een heleboel hele verschillende gedichten er in. Maar dat krijg je vanzelf met zo'n divers gezelschap als het ZDC. Een preview bekijken en eventueel bestellen kan hier op de Lulu-site.

Langzaam glijd ik de lege straten uit kost via Lulu 9 euro 50 (plus aanzienlijke verzendkosten, helaas). Ben je in de gelegenheid het bundeltje te kopen bij mij of een van de andere leden van het Collectief (eerste druk is 50 exemplaren), dan geldt een nader te bepalen vriendenprijs.

6 november 2009

'Het meisje schilt zichzelf' - Optreden (26 min.) met Xavier van Wersch, 25-9-2009

Hmmm, het embedden wil om een of andere reden niet lukken. Maar goed, wil je een half uur genieten van sonisch geweld van de enige echte Xaf van Wersch (jammer dat die gozer met die das om er steeds doorheen lult), kijk dan hier: ga naar de Vimeo-site.

4 november 2009

Een revolutie in uitgeversland?

Beste Bouke Vlierhuis,

Gefeliciteerd, u bent ontdekt!

Wij hebben uw publicaties in het magazine De Brakke Hond gelezen en het viel het ons op dat u graag en goed schrijft. Schrijverskwaliteiten als die van u zien we graag groeien. Daarom hebben we Revolutie in Uitgeversland opgericht: een uniek en vernieuwend uitgeefplatform, dat begin 2010 online gelanceerd wordt. We nodigen u van harte uit om als eerste bij dit spraakmakende concept betrokken te zijn.
Het concept is een initiatief van Valentine van der Lande. Na jaren ervaring te hebben opgedaan bij bedrijven als De Arbeiderspers en Bol.com besloot ze dat het tijd was voor een Revolutie in Uitgeversland. Het doel: schrijvend talent een kans te geven om door te breken, zonder de traditionele paden in de uitgeefbranche te betreden. Revolutie in Uitgeversland werkt samen met grote namen in de internet- en uitgeefwereld.
Gunt u uzelf een vervolgstap in uw schrijfcarrière? Stuur ons dan een reactie op deze e-mail. Wij nemen contact met u op en geven u meer informatie over ons uitgeefconcept.

Wij kijken uit naar uw reactie.

Met vriendelijke groeten,

Coen Borgman

Ah, dacht ik toen ik deze mail kreeg. Eindelijk ontdekt! Eindelijk krijg ik de erkenning die ik verdien!

Nee, dat dacht ik natuurlijk niet. Ik dacht: weer een stelletje spammerts dat denkt even gauw een paar centen te verdienen aan dat mythische 'schrijvende miljoen' dat voor vele anderen zo'n dankbare doelgroep is gebleken.
Maar goed, ik mail natuurlijk terug want ik wil er het fijne van weten. Het ergste dat er kan gebeuren is dat het nergens op slaat (conform verwachting) en dat je daar dan een blogstukje over kan schrijven. Het ging iets anders. Het fijne ervan te weten komen, dat lukt niet omdat Coen goed geïnstrueerd is over wat hij wel en niet kan prijsgeven over het 'concept'.

Maar goed, hier is wat ik wel weet. Allereerst is er de website waar je niet veel wijzer van wordt. Het enige dat we daar leren is dat deze 'revolutie' bedacht is door iemand die geen onbekende is in het Amsterdamse marketingwereldje, kantoor houdt aan de Herengracht (de meeste spammers zijn gevestigd in een of andere randgemeente of hebben helemaal geen postadres) en zich laat adviseren door zo'n beetje de hele senior staf van internetbedrijf Jungle Minds. Een en ander laat in ieder geval de indruk achter bona fide te zijn. Op het forum van Schrijven Online posten ze, zoals op de meeste webfora, voordat ze Googlen (of nadenken) dus daar denken ze er anders over. En daar moet Coen, die waarschijnlijk bij de revolutie kwam door op deze advertentie op de UvA-site al zijn e-marketingskills inzetten om de gemoederen te sussen :-)

Maar waar gaat het nou om? De volgende uitleg werd mij per ommegaande toegemaild:

Het concept

Begin 2010 lanceert Revolutie in Uitgeversland een nieuw online uitgeefconcept. Hiermee openen we de markt voor nog niet ontdekte schrijvers met talent zoals jij. Alle genres zijn welkom! Een deel van je manuscript (minstens 4.000 woorden) wordt op de website geplaatst en beoordeeld door vakmensen en lezerspubliek. Het doel: je werk uit te laten geven door een gerenommeerde uitgeverij.

Jouw deelname
Omdat we onder de indruk zijn van je werk hebben we jou benaderd om als eerste deel te nemen aan ons concept. Stuur ons een deel van je manuscript (ongeveer 4.000 woorden) en wij plaatsen het vanaf half december op de website. De site is dan nog afgeschermd voor publiek zodat je eventuele aanpassingen kunt doen. We behandelen je manuscript vertrouwelijk en verspreiden het niet aan derden. Het auteursrecht blijft altijd in jouw bezit. En als je wilt, kun je meedoen onder een pseudoniem. Aan je deelname zijn op geen enkele manier kosten verbonden. Ook niet als je wordt uitgegeven.

De voordelen
Als eerste betrokkene bij dit concept profiteer je van een aantal voordelen:
- De kans bestaat dat jouw manuscript wordt beoordeeld door een bekende schrijver.
- Je krijgt tips & trucs van mensen uit het boekenvak.
- De eerste 100 deelnemers krijgen extra aandacht van pers en vakmensen.
- Je krijgt een markering met ‘Uitgenodigd’ bij je manuscript, om aan te geven dat je exclusief geselecteerd bent.

Verder werden er nog enkele eisen aan het manuscript geformuleerd die als twee druppels water leken op wat je op een willekeurige uitgeverssite kan vinden.

Nou vond ik 4000 woorden als voorproefje van een dichtbundel een beetje veel en na wat heen en weer mailen (die Coen moet uitkijken voor RSI, zo snel als hij antwoordt) bleken 10 gedichten genoeg. Ik kreeg de garantie dat me nooit gevraagd zal worden wat dan ook te betalen en dat ik op elk gewenst moment mijn manuscript kan terugtrekken (note to self: mailtjes uitprinten en archiveren!). Waar ze dan wel hun geld aan gaan verdienen? Aan de boekverkoop, schrijft Coen, als er een manuscript verkocht wordt aan een uitgever. En aan de 'verkoop van schrijfgerelateerde artikelen' via de site. Toch verdienen aan de 'miljoen' dus? En hoe zit het met de 'medewerking' van de uitgevers? Wat hebben die voor belang hierbij? Die hebben manuscripten genoeg, lijkt me... Het blijft vaag.

Maar: wat heb ik te verliezen? Tien gedichten online zetten, daar draait de moderne Nederlandse poëet zijn hand niet voor om. Dus verwacht begin 2010 een deel van mijn bundelmanuscript online te kunnen lezen. En dan maar wachten op die revolutie...

't is weer een Vlaming



Al een hele tijd ben ik geobsedeerd door het idee om blues te maken in het Nederlands en speur ik het web af naar voorbeelden. En er wordt wel blues gemaakt in onze moedertaal, maar meestal gaat het om grote, niet al te strakke, elektrische bands (al zijn de akkoordenschema's van de blues eenvoudig, het is nog niet zo eenvoudig om een band van zes man strak in een shuffleritme te houden, zo blijkt) met vooral veel scheurende gitaren en pompende mondharmonica. De teksten zijn meestal van het type Van Dik Hout zaagt men planken om het maar zo te zeggen...

Zoals gewoonlijk als het op de Nederlandse taal aankomt moet de redding weer uit Vlaanderen komen. Op YouTube vond ik het volgende filmpje van ene Bart Stallaert die laat zien hoe het moet: in je eentje, fingerstyle en met een tekst die tegelijkertijd eenvoudig en veelzeggend is. En hij laat zien dat je met wat oefenen zelfs uit een Fender-gitaar best een lekker deuntje kan krijgen ;-) Luister verder op http://www.myspace.com/bartstallaert.

2 november 2009

Juryrapport Vermeulen Brauckmanprijs

De Vermeulen Brauckman stichting heeft, ze doen het rustig aan daar :-), tijd gevonden haar website te updaten met de uitslag van de poëzieprijs. Ik citeer het juryrapport:

Het nieuwe testament deed het minder goed bij de dichters. De volle kerstherberg inspireerde weinigen, de Kanabruiloft enkelen. Het wonder van Kana, het begin van de tekenen in het evangelie van Johannes, is dat water wijn wordt. Het feest kan beginnen, zegt Johannes met zoveel woorden, de dingen veranderen, het woord is vlees geworden en water wordt wijn, misschien ook: het sacrament is gewaarborgd. Het is daarom gewaagd om een ‘Dronkemansgebed’ te schrijven, waarin de vurige wens wordt geuit: mocht er iemand komen dan vraag ik hem weer water te maken // dit gif. De dronkeman uit de titel vraagt om een waterwonder, en hij wil gedoopt: dan vraag ik hem Mijn slapen ermee aan te raken, / mij te doen ontwaken. Hij wil uit de verdoving weg, hij wil als in het volgende Johanneshoofdstuk Nicodemus moest opnieuw geboren worden en hij vraagt degene die komen mocht: Wees mijn moeder / en maak mijn geboorte goed. Bouke Vlierhuis keert in dit gedicht de zaken om en maakt er meteen een ware ommekeer, een bekering van. De inzet luidt: Mocht er iemand komen om aan deze bruiloft / een eind te maken. Deze ik wil van de bruiloft weg, hij wenst een moeder, een verlosser, een Maria die hem van dit kruis haalt en bloedend en stinkend op haar schoot neemt als op het piëtaprentje dat hij jaren heeft bevlekt / om het ten slotte weg te gooien. Betekenislagen schuiven hier over elkaar. Er is een drekpoel die onbevlekt doorwaad zou moeten worden, hij wou zijn vaders graf wel eren ondanks / hem en mij en vroeger leed. De dronkeman wordt steeds analytischer, tot hij, we komen nu opnieuw aan het einde van het gedicht zijn eigen ontwaken wensen kan. ‘Dronkemansgebed’ van Bouke Vlierhuis is een uiterst zintuiglijke tekst die tevens geestelijk begrepen wil worden, het is een grote schoonmaak in de geest van het evangelie en ‘Dronkemansgebed’ verdient daarom de eerste plaats bij de Vermeulen Brauckman Poëzieprijs 2009.

Lees het hele rapport en de gedichten op de site van de stichting.